Jackson Pollock | Action Painting

Σε συνέχεια του εξαιρετικά επιτυχημένου εργαστηρίου ζωγραφικής που πραγματοποιήθηκε τον Οκτώβριο [Κύματα & Σπείρες], η εικαστικός Αιμιλία Τσεκούρα επιστρέφει στις 23 Μαΐου στο ΦΟΥΓΑΡΟ με μια pop up δράση αφιερωμένη στην τέχνη του Jackson Pollock, εμπνευσμένη από τη φράση του “Painting is self-discovery.” | «Η ζωγραφική είναι το εργαλείο για να καταλάβουμε τον εαυτό μας.»

Σε αυτό το πεντάωρο εργαστήριο θα ασχοληθούμε με απελευθερωτικές κινήσεις, εμπλέκοντας το ίδιο μας το σώμα κινητικά τριγύρω αλλά και μέσα στο τελάρο μας που βρίσκεται στο έδαφος, χρησιμοποιώντας την τεχνική του Jackson Pollock και ανοίγοντας χωρίς σκέψη τις εικόνες του εσωτερικού μας κόσμου.

Με μια μοναδική προϋπόθεση: να φέρουμε μαζί μας ένα δικό μας τελάρο ζωγραφικής (70 x 100cm). 

Για τον Jackson Pollock:

O αμερικανός ζωγράφος -κυρίαρχη μορφή του κινήματος του Abstract Expressionism είναι διαρκώς συναισθηματικά απορροφημένος από αυτό που βλέπει. Μπορούμε να τον φανταστούμε να κοιτάζει τον πίνακά του σαν να είναι ένας καθρέφτης που αντανακλά την ύπαρξή του.

Ο Pollock, ως σπουδαστής, δε μπορούσε να βάλει το μολύβι να τον υπακούσει. Μόρφαζε από την αυτοσυγκέντρωση και αγωνιζόταν να το υποτάξει στις επιθυμίες του. Οι άλλοι φοιτητές ξεπετούσαν το ένα σχέδιο μετά το άλλο. Εκείνος δε μπορούσε να τραβήξει σωστή γραμμή. Κι όμως, παρά την περιφρόνηση των άλλων, δεν τα παράτησε. Ήξερε ότι είχε να πει κάτι ως ζωγράφος -απλώς δεν ήξερε ακόμα πώς.

Μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1940 το έργο του Pollock είχε γίνει εντελώς αφηρημένο και ο τύπος ζωγραφικής “drip and splash” της Action Painting, για τον οποίο είναι περισσότερο γνωστός, εμφανίστηκε το 1947. Αντί να χρησιμοποιεί το παραδοσιακό καβαλέτο, τοποθετούσε τον καμβά στο πάτωμα και έριχνε και έσταζε το χρώμα από το κουτί (χρησιμοποιώντας εμπορικά σμάλτα και μεταλλικά χρώματα, επειδή η υφή τους ταίριαζε καλύτερα στην τεχνική). Αντί για πινέλα, χειριζόταν το χρώμα με «κλαδιά, σπάτουλες ή μαχαίρια», μερικές φορές δημιουργώντας ανάγλυφα εφέ με την προσθήκη άμμου, σπασμένου γυαλιού ή άλλων ξένων υλικών. Καθώς δούλευε, κινούνταν γύρω και μέσα στους πίνακές του, δημιουργώντας ένα νέο “all-over” style που απέφευγε κάθε κέντρο έμφασης και εγκατέλειπε τις παραδοσιακές ιδέες σύνθεσης.

Ο Pollock απεικονίζει την πρωτογενή ενέργεια, την ολοκληρωτική απελευθέρωση των εσωτερικών δυνάμεων. Τα έργα του αρχικά σόκαραν τους περισσότερους θεατές, αλλά μερικοί εντυπωσιάζονταν από την ενέργεια και το πάθος τους, γεγονός που άνοιξε νέους δρόμους για τη ζωγραφική. Επιπλέον, η μέθοδός του σημαδεύει το τέλος της γεωγραφίας του πίνακα: στο εξής, το μάτι δε μπορεί να σταματά σε ένα συγκεκριμένο σημείο της σύνθεσης. Το να τοποθετείς καμβάδες στο έδαφος και να τους πετάς μπογιά μοιάζει συνταγή για αναρχία. Ο Pollock, ωστόσο, επέμενε ότι η τέχνη του δεν περιέχει «καθόλου χάος, διάολε!». Ήταν μια σύντομη τελειότητα.

Η περίοδος του Dripping του Pollock διήρκεσε μόνο από το 1947 έως το 1952, αλλά στα έργα αυτών των πέντε ετών στηρίζεται η τεράστια φήμη του. Ήταν ο πρώτος Αμερικανός ζωγράφος που έγινε star!

Για την Αιμιλία Τσεκούρα:

Η Αιμιλία Τσεκούρα γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε στην Ομάδα για την Επικοινωνία και τη Μάθηση στην Τέχνη, Αθήνα 1978-80, στη Σχολή Καλών Τεχνών του Μουσείου της Βοστόνης, 1980-84, και παράλληλα, στο Πανεπιστήμιο Tufts, όπου ολοκλήρωσε το πτυχίο Τεχνών και Επιστημών.

Μέσω της διαφοροποιημένης διδασκαλίας, χρησιμοποιώντας τη θεραπεία μέσω της Τέχνης, αλλά και τη διδασκαλία για κατανόηση: Project Zero (TFU, Visual Thinking) του Harvard University, η Αιμιλία δίδαξε από το 1988 έως και το 2013 στο Κολλέγιο Αθηνών - Κολλέγιο Ψυχικού.

Μέχρι σήμερα έχει πραγματοποιήσει αρκετές ατομικές εκθέσεις στην Ελλάδα και τις ΗΠΑ, ενώ έχει συμμετάσχει σε πολλές ομαδικές εκθέσεις.

Οι έννοιες που την κινητοποιούν ξεκινούν από την ίδια της τη φύση και αποτυπώνονται αυτοβιογραφικά και εξπρεσιονιστικά: Η γυναίκα, η γυναίκα Θεά / Ειδώλιο, η γέννα, η γένεση, το ωοειδές, η αναγέννηση. Η φιλοσοφία της συνεχούς αλλαγής των πραγμάτων στη ζωή, τη φύση, την τέχνη, είναι πάντα η κύρια αρχή που καθορίζει το κάθε της έργο. Στοιχείο της δουλειάς της έχει υπάρξει ο συμβολισμός και η μετάφραση της εικόνας σε αρχέτυπο. Το αυγό – η σφαίρα – το στρόγγυλο – το μηδέν ή «τίποτα» και οι αντανακλάσεις τους, η καρδιά, η σπείρα, οι γεωμετρίες της φύσης και πολλά άλλα γνώριμα σύμβολα και έννοιες εμφανίζονται με διάφορα πρόσωπα, μέσα και υλικά στη διάρκεια της δημιουργικής της πορείας.

Δημιουργεί στην Αθήνα και διδάσκει στα εργαστήρια εικαστικών του Φουγάρου, από το 2013.